ΔΗΜΗΤΡΑ

ΤΑ ΓΚΟΥΡΜΕ ... ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ \ ΒΑΓΓΕΛΗΣ

ΤΡΟΦΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ\ΣΤΕΡΓΙΟΣ

ΚΑΤΟΧΗ\ΦΩΤΗΣ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ\ΕΛΕΝΗ

Ένα τραπέζι με φαγητά της κατοχής για τα παιδιά της κατοχής.

Ο παππούς και τη γιαγιά που έζησαν τη δεκαετία του '30 ή του '40, όταν ρωτήθηκαν σχετικά με το «τι έτρωγαν τότε» μας περιέγραψαν ένα  τραπέζι με «φαγητά κατοχής», 

ενδεικτικό μενού:

- ψωμί μπομπότα,

- πίτα από κουκουτσάλευρο,

- τηγανίτες από χαρουπάλευρο και γάλα,

- κέικ από ρεβύθια,

- ζεστό γάλα σκόνη,

- φουντούκια, σταφίδες,

- ζυθαμίνη αλειμμένη σε ψωμί (γκρίζο κατακάθι μπύρας)

μπομπότα=καλαμποκάλευρο

ξυλοκέρατα =χαρούπια ή κουκουτσάλευρο=από τα κουκούτσια τους, που μετατρέπονταν σε μια γλοιώδη κουκουτσόπιτα!

ΕΥΘΥΜΗΣ

ΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΣΤ2 ΤΟΝ ΠΕΤΡΟ...

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ

• ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ    2                            
  
• Όνομα, Ηλικία
• Ύψος, Βάρος,
• Ημερομηνία, τόπος γεννήσεως, 
• Σχήμα προσώπου, χρώμα μαλλιών και ματιών
• Άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά 
• Διεύθυνση - περιγραφή σπιτιού
• Βασικό χαρακτηριστικό προσωπικότητας
• Οικογένεια;
• Καλύτερος φίλος;
• Εχθροί και γιατί;

ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 1

ΣΧΕΔΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ  ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ

Συμμετέχοντες εκπαιδεύτικοι:

Bιανάκη Ειρήνη

Γκίνη Αναστασία

Θεοχαρόπουλος  Χρήστος

Καλώς ή κακώς, το να αγαπήσουν τα παιδιά το διάβασμα, γίνεται κυρίως μέσα από το ίδιο το διάβασμα. Και σε αυτό θα φτάσουν επειδή θα το θελήσουν τα ίδια τα παιδιά, όταν το θελήσουν, χωρίς πίεση, διαταγές ή εξαναγκασμούς, χωρίς να περιμένουν κάποιο αντάλλαγμα ή κάποια ωφέλεια. Αν είναι αρκετά τυχερά ή επίμονα, ένα από τα βιβλία με τα οποία θα έρθουν σε επαφή, θα γίνει ο ξεναγός τους στον κόσμο της αναγνωστικής απόλαυσης.
Προτού ξεκινήσουμε με τις δραστηριότητες, ας θυμόμαστε ότι: 
- μια πολιτισμένη ατμόσφαιρα χαλαρότητας και ελευθερίας έκφρασης βοηθάει κάθε δραστηριότητα
- ένας σωστά διαμορφωμένος χώρος βιβλιοθήκης προβάλλει αναγνώσματα πολλών ειδών (λογοτεχνικά, γνώσεων, κόμικς, περιοδικά) με τον ελκυστικότερο δυνατό τρόπο
- περισσότερο απ' όλα φαίνεται να εξυπηρετεί τους στόχους μας το ελεύθερο εθελοντικό διάβασμα, στο οποίο ισχύουν 

Tα κατά Πενάκ δικαιώματα του αναγνώστη


Ζέσταμα  για διάβασμα...

 Ξεκινάμε την επαφή με το αντικείμενο, μέσα από μια όμορφη κουβέντα για βιβλία που έχουμε διαβάσει στο παρελθόν... βιβλία που μας συγκίνησαν, μας συγκλόνισαν, άλλα με τα οποία γελάσαμε ή λυπηθήκαμε και κάποια που θα προτείναμε στους συμμαθητές μας με κλειστά τα μάτια.

Κάνουμε έρευνα ώστε να έχουμε μια απάντηση και  μια εικόνα για τη σχέση των μαθητών μας με το διάβασμα.

π.χ. Μου αρέσει να διαβάζω./ Διαβάζω πάνω από ένα/δύο βιβλία τον μήνα

Μου αρέσουν πιο πολύ τα αστυνομικά / ρομαντικά / ιστορικά / περιπετειώδη βιβλία

Μου αρέσει να διαβάζω στο κρεβάτι / στον καναπέ / στο τραπέζι / στο πάρκο / στο μπάνιο

Διαβάζω τα Σαββατοκύριακα/ τις καθημερινές / το Καλοκαίρι, κλπ

Η παρουσίαση του βιβλίου γίνεται   με διάφορους τρόπους: 

• ανάγνωση ενός αυτούσιου  αποσπάσματος, πραγματικά λαχταριστού
• μικρή περίληψη της υπόθεσης, αφήνοντας το τέλος κρυφό
• διατύπωση ερωτήσεων πολλαπλής επιλογής (συνήθως για βιβλία γνώσης). Υποσχόμαστε στα παιδιά ότι αν διαβάσουν το βιβλίο θα είναι σε θέση να τις απαντήσουν

ΤΡΟΠΟΙ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ:

1.Ανάγνωση: Διαβάζουμε μεγαλόφωνα, ψιθυριστά ή δυνατά, με θεατρικότητα και εκφραστικότητα, πειραματιζόμενοι με το ύφος, τον ρυθμό και τον τόνο της φωνής μας. Διαβάσαμε μόνοι ή σε ζευγάρια, σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες, χορωδιακά, ή κάνοντας σκυταλοδρομία (μία/δύο σειρές κειμένου ή ακόμα και μια λέξη ο καθένας). 

2.Παντομίμα: Μετά την ανάγνωση, ή και παράλληλα με αυτή, ένας ή περισσότεροι μαθητές (όχι πάντως αυτός που διαβάζει), δίνουμε  με παντομίμα σκηνές από το κείμενο. Χώρις   ήχους ή να μιλήσουν,  χρησιμοποιώντας χειρονομίες και την κατάλληλη κάθε φορά στάση σώματος, για να αποδώσουν με παραστατικότητα τα όσα συμβαίνουν. 

3.Δραματοποίηση: Μετά τα παραπάνω, το επόμενο βήμα είναι η δραματοποίηση του κειμένου που έχουμε επιλέξει. Η κάθε μία ομάδα  αναλαμβάνει ένα μικρό τμήμα της ιστορίας. Στη συνέχεια,  οι ομάδες  μπορούν μόνες τους να μοιράσουν ρόλους στα έμψυχα και τα άψυχα που συμμετέχουν στο έργο.  Αφήνουμε έπειτα ένα μικρό χρονικό διάστημα στα παιδιά να προετοιμαστούν, γυρίζοντας από ομάδα σε ομάδα και λύνοντας απορίες και προβλήματα, εμψυχώνοντας, και παρεμβαίνοντας όπου χρειάζεται. Μόλις οι ομάδες είναι έτοιμες, παρουσιάζουν τη δραματοποίησή τους μπροστά σε όλη την τάξη. Εκτός από ψυχαγωγία, η δραστηριότητα αυτή δίνει στους μαθητές την ευκαιρία να συνεργαστούν και να ενισχύσουν την εκφραστικότητα αλλά και την ενσυναίσθησή τους, μπαίνοντας στη θέση των ηρώων του διηγήματος.

5.Ερωτήσεις κατανόησης / κρίσης - αναδιήγηση: ρωτάμε τι έκανε στα παιδιά εντύπωση από την ιστορία, ελέγχοντας την αντίληψη, τη μνήμη και την ικανότητά τους να εκφραστούν σωστά. Τα αφήνουμε να μας αναδιηγηθούν τα κομμάτια που επιθυμούν, και δεν τα διορθώνουμε ακόμα και όταν παρατηρούμε διαφορές σε σχέση με το κείμενο που διαβάσαμε. Αντίθετα, με διερευνητικές ερωτήσεις, ελέγχουμε τη δημιουργικότητά τους στο να καλύπτουν τα κενά που άφησε η μνήμη τους ή ο συγγραφέας. 

6.Ζωγραφική: από το κείμενο που διαβάζουμε, εικονογραφούμε μια σκηνή που μας έκανε εντύπωση, ένα κεφάλαιο του βιβλίου (ειδικά αν μιλάμε για μυθιστόρημα) ή αναδιηγούμαστε με τη μορφή κόμικ τα βασικά σημεία της ιστορίας. Αποδίδουμε ζωγραφικά τους κεντρικούς χαρακτήρες, αντικείμενα που παίζουν ρόλο σημαντικό, τους χώρους όπου διαδραματίζονται τα γεγονότα, κλπ. Αναρωτιόμαστε πόσο διαφορετική θα ήταν η ιστορία αν άλλαζε το σκηνικό πίσω της. 

7.Ταυτότητα λογοτεχνικού ήρωα:  Εδώ, κάθε ομάδα αναλαμβάνει να αποτυπώσει με τη βοήθεια από κάποιο κείμενο, τις ταυτότητες όλων των λογοτεχνικών ηρώων που συμμετέχουν σε αυτό. Δημιουργούνται έτσι καρτέλες ηρώων που μπορεί έπειτα και να αρχειοθετηθούν. Τα στοιχεία που περιλαμβάνει η ταυτότητα είναι τα τυπικά, ενώ στη θέση της φωτογραφίας μπορεί να μπει μια ζωγραφιά του προσώπου του ήρωα από τους μαθητές.

• Όνομα, Ηλικία
• Ύψος, Βάρος,
• Ημερομηνία, τόπος γεννήσεως, 
• Σχήμα προσώπου, χρώμα μαλλιών και ματιών
• Άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά 
• Διεύθυνση - περιγραφή σπιτιού
• Βασικό χαρακτηριστικό προσωπικότητας
• Οικογένεια;
• Καλύτερος φίλος;
• Εχθροί και γιατί;

8. Λίμερικς Κατασκευάζουμε μικρά διασκεδαστικά ποιηματάκια με ή χωρίς νόημα (αναλυτικές οδηγίεςκαι παραδείγματα). Συνήθως αποτελούνται από πέντε στίχους που ομοιοκαταληκτούν με σειρά  1ος - 2ος - 5ος και  3ος - 4ος και έχουν συγκεκριμένο περιεχόμενο:

Ήταν ..............(κάποιος)

που .................(κάτι του συνέβαινε ή έκανε στη ζωή του κάτι ιδιαίτερο) 

όμως...............(κάτι συνέβη που ίσως ανατρέπει την προηγούμενη κατάσταση)

και..................(καταλήγουμε σε μια νέα κατάσταση)

.......................(επαναλαμβάνουμε τον αρχικό στίχο προσθέτοντας κάποιο επίθετο)

ΕΔΩ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΟΛΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ!!!

Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου

Απόσπασμα από το Ιστολόγιο :ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ



Υπόθεση 

Στην Αθήνα του 1940-44 παρακολουθούμε την πορεία του εννιάχρονου Πέτρου προς την εφηβεία την ώρα που ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος μαίνεται. Οι εξελίξεις στα μέτωπα συμπαρασύρουν την καθημερινότητα και στο σπίτι του, τη γειτονιά και το σχολείο. Οι συγγενείς και οι φίλοι που τον περιστοιχίζουν, κάτω από την πίεση των γεγονότων, αλλάζουν κι αυτοί -προς το καλύτερο ή το χειρότερο-, άλλοτε θυμίζοντας αναξιοπρεπείς, πεινασμένες σκιές και άλλοτε αποφασισμένους μικρούς ήρωες, έτοιμους για όλα.

Κριτική

Πρόκειται για το κλασικό, βραβευμένο μυθιστόρημα της Άλκης Ζέη που μας μιλάει για τα χρόνια της κατοχής στην Αθήνα, μέσα από την αθώα ματιά του μικρού Πέτρου. Η γραφή είναι απλή και η γλώσσα που χρησιμοποιεί η συγγραφέας ζωντανή και σαφής, ακόμα και για μικρότερα παιδιά. Το μέγεθος της ιστορίας όμως, το στήσιμο του βιβλίου και κάποιες δύσκολες σκηνές (άλλες με νοερές αναζητήσεις και άλλες με φρικτές εικόνες), δεν μας επιτρέπουν να το προτείνουμε σε πιο άπειρους αναγνώστες, που αν επιχειρήσουν να το διαβάσουν πιθανότατα θα κουραστούν. Αντίθετα, οι εμπειρότεροι θα το απολαύσουν, καθώς το χιούμορ της Ζέη και πολλές από τις αναφορές της, -παρότι "αόρατες" στα μάτια των μικρότερων- θα βρουν τον τρόπο να τους συγκινήσουν. Βιβλίο διαχρονικό λοιπόν που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες. Ως προς τη δομή του, χωρίζεται σε τέσσερα μέρη και 25 κεφάλαια με πολύ έξυπνους τίτλους που "παίζουν" με το κείμενο. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ούτε υποψία εικονογράφησης (ούτε στην παλιά, ούτε στη νέα έκδοση).

Προτείνεται ανεπιφύλακτα σε παιδιά Στ' Δημοτικού και Γυμνασίου, καθώς πιστεύουμε πως είναι από τα κείμενα που μπορούν να επηρεάσουν αποφασιστικά τη σχέση ενός παιδιού με το διάβασμα...  ίσως αυτός να είναι ένας από τους λόγους που το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε τόσες ξένες γλώσσες (περισσότερα εξώφυλλα εκδόσεων εδώ)

Το εξώφυλλο της γαλλικής έκδοσης...

...και της έκδοσης στα ρωσικά

Η Άλκη Ζέη έχει ζήσει τα γεγονότα από πρώτο χέρι και μας τα μεταφέρει αριστοτεχνικά. Άλλοτε μέσα από τη ματιά του μικρού αγοριού που δεν πολυκαταλαβαίνει (ή δεν το πολυσυνερίζονται), άλλοτε ελαφραίνοντας με το χιούμορ της καταστάσεις δύσκολες που μετατρέπονται σε κωμικοτραγικές, κι άλλοτε αφήνοντας τις ωμές εικόνες από τη φρίκη του κατοχικού χειμώνα να μιλήσουν μόνες τους. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις βήμα προς βήμα: Αρχικά, την προκατοχική καθημερινότητα που αλλάζει με κάθε νέο του ραδιοφώνου, κι αφήνει άλλους να πανηγυρίζουν κι άλλους να ανησυχούν. Στη συνέχεια, την βουβαμάρα που προκαλεί το απειλητικό πρόσωπο του πολέμου, καθώς αυτός πλησιάζει. Έπειτα τη βία, τις στερήσεις και την εξαθλίωση, που μετατρέπει τους ανθρώπους σε τέρατα. Και τέλος, την ελπίδα που σιγά σιγά ξυπνάει, δυναμώνει μέσα από τους αγώνες και ξανακάνει τα κουρέλια, ανθρώπους. Τι περισσότερο να ζητήσει κανείς από ένα παιδικό βιβλίο;

Παρότι είναι δύσκολο να αποδοθεί μια περίοδος σαν της Κατοχής χωρίς σκηνές "δύσκολες" για μικρά παιδιά, η συγγραφέας καταφέρνει να μας βάλει στο κλίμα χωρίς να κάνει κατάχρηση. Η βία και η αναλγησία των κατακτητών αποδίδεται αρχικά έμμεσα: ένας αξιωματικός μαστιγώνει με κακία τον σκύλο στην αυλή (σ.60) ενώ αργότερα περιγράφεται από τρίτους πώς ένας γερμανός έσπασε το χέρι ενός άγνωστου παιδιού (σ.131). Στη συνέχεια βέβαια τα πράγματα αγριεύουν, αφού τα προβλήματα αρχίζουν να αγγίζουν την οικογένεια του Πέτρου, ενώ για να λέμε και την αλήθεια, δεν υπάρχουν και πολύ μετριοπαθείς τρόποι να αναφερθεί κανείς σε ανθρώπους που πέφτουν στο δρόμο από την πείνα. Στις τελευταίες 50 σελίδες που επέρχεται η κορύφωση, οι περιγραφές αγριοτήτων γίνονται περισσότερες, αμεσότερες και πιο ρεαλιστικές, καθώς πολλά κατοχικά γεγονότα "στριμώχνονται"  μαζί. Έτσι, συγκινούμαστε με  τον χαμό της Δροσούλας, αγανακτούμε για τις εκτελέσεις στο σκοπευτήριο, μελαγχολούμε για την εξαφάνιση των Εβραίων, αγωνιούμε για τον Πέτρο που μπλέκει σε μπλόκο και, τέλος, συγκλονιζόμαστε από την ωμή εκτέλεση του αδάμαστου Σωτήρη.

Να αναφέρουμε εδώ, ότι στο κείμενο διαφοροποιείται αρκετά ο τρόπος που αποδίδονται οι Ιταλοί και οι Γερμανοί κατακτητές. Οι πρώτοι αντιμετωπίζονται με σχετική συμπάθεια, που στο τέλος επιτρέπει στον φυγά "Γκαριμπάλντι" να γίνει μέλος της οικογένειας του πρωταγωνιστή, ενώ οι δεύτεροι περιγράφονται ως εντελώς απάνθρωπα όντα και καταδικάζονται χωρίς ελαφρυντικά: Τα μάτια τους είναι ατσαλένια (σ.186) και αντί να μιλούνε κάνουνε χρουστ χριστ (σ.62) ενώ η παρουσία τους πετρώνει τις καρδιές των ανθρώπων (σ.143). Ας ελπίσουμε οι μικροί αναγνώστες να καταλάβουν την υπερβολή που κρύβει η περιγραφή του Πέτρου και να μη θεωρήσουν πως όλοι οι Γερμανοί ανεξαιρέτως (συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων δανειστών μας) είναι άγρια θηρία που θέλουν να μας φάνε.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ from 3odhmotiko

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ...

                              ΑΛΚΗ ΖΕΗ ...η αγαπημένη του κοινού!!!

Κάνε κλικ στον υπερσύνδεσμο , θα διαβάσεις για τη ζωή και το έργο της της  Α.Ζέη. 

ΤΑ  ΔΕΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

πηγή: “Ταξίδι στη Χώρα…των Παιδιών”

ΜΑΘΑΙΝΩ ΝΑ ΑΓΑΠΩ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Πόσο ωραίο είναι όταν η τεχνολογία μας βοηθά να γίνουμε 

αναγνώστες, εμπλουτίζοντας αγαπημένα βιβλία με ήχους 

και μουσική, συνδέοντάς τα με γνώσεις και έργα τέχνης και
 δίνοντάς μας την ευκαιρία να συμμετάσχουμε κι εμείς στην πλοκή!

Με ενθουσίασε το λογισμικό παιδικής λογοτεχνίας , το οποίο δημιουργήθηκε με την ευθύνη του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών σε συνεργασία με το Μετσόβειο Πολυτεχνείο.

Το λογοτεχνικό έργο που αποτέλεσε την αφορμή ήταν το βιβλίο του Χρήστου Μπουλώτη "Με τα φτερά του Πήγασου".

Αν δεν έχετε διαβάσει το βιβλίο, έχετε την επιλογή να το ξεφυλλίσετε,
 να μάθετε πληροφορίες για το συγγραφέα,
 να απαντήσετε σε ερωτήσεις που σχετίζονται με την πλοκή του 
και ...πολλά άλλα. 

                    http://www.adraptis.com/analekta/Pigasos.html